|
اگه شکسته پای من گریه نکن عصای من
هر چی شکسته بنویس به پای گریه های من نگو تمومه طاقتت نمونده روز راحتت نگاه با صداقتت غنیمته برای من آینه و شمدون نمی خوام من لب خندون نمی خوام هر چی که خنده اس واسه تو هر چی غمه برای من بخند و از خنده بگو از غم بازنده بگو عمر بزرگوارتو تلف نکن به پای من
عشق منو می خوای چیکار عذر و بهونه کم بیار دوس ندارم که عاقبت تو بشکنی به جای من |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و هشتم مهر 1387ساعت 8:22 توسط حسین صفا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
این رویای چه کسی بود که نیمه کاره ماند ؟
به تلخی می اندیشم و نگاه می کنم به قطار خاموش که در جای خود می لرزد و به آهستگی دور می شود با تمامی... درهای ... بسته اش.... |
| پیوندهای روزانه |
|
شعر خوانی ( سمانه نائینی ) آرشیو پیوندهای روزانه |
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1388 اردیبهشت 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 مرداد 1387 |
| پیوندها |
|
سمانه نائینی امیر ارجینی محسن چاوشي سید مهدی موسوی محمدرضا حاج رستم بیگلو حسین تقوی محمد تاجیک |
|
RSS
|