یک بار بار خستگی خود را       از شانه‌های خسته‌ی خود بردار

این بار خسته هم که شدی آن‌ را    بر روی شانه‌های خودت بگذار

تو خسته‌ای از اول راهی که    راه تو را کشید به آهی که...

نگذار تا تمام شود این راه     این آه را به راه خودش نگذار